Wydarzenia

Andrzej Poczobut odebrał Order Orła Białego. Po tych słowach o AK na Zamku Królewskim zapadła cisza

Wydarzenia

prezydent.pl

Niedziela, 3 maja 2026

Andrzej Poczobut po 1860 dniach spędzonych w białoruskich katowniach stanął na Zamku Królewskim. Dziennikarz, uwolniony w ramach głośnej wymiany więźniów "pięciu za pięciu", trafił tam niemal prosto ze szpitala MSWiA. Wycieńczony działacz odebrał z rąk prezydenta Karola Nawrockiego Order Orła Białego, a jego pierwsze słowa po odzyskaniu wolności sprawiły, że na sali zapadła głucha cisza.

Andrzej Poczobut na Zamku Królewskim. Przemówienie dziennikarza poruszyło Polaków

Podczas obchodów Święta Narodowego Trzeciego Maja AD 2026 doszło do niezwykle wzruszających scen. Karol Nawrocki oficjalnie wręczył najwyższe odznaczenie państwowe RP człowiekowi, na którego wolność czekała cała Polska. Zapraszając go na środek imponującej sali, prezydent nie krył wielkiej dumy i szacunku.

Andrzej Poczobut to człowiek, który dowiódł tego, jak mocne jest przywiązanie do polskich wartości. Zapraszam go po odbiór Orderu Orła Białego

Sam Andrzej Poczobut, odbierając Order Orła Białego, z trudem powstrzymywał emocje. Zamilkł na dłuższą chwilę, po czym skomentował to wyróżnienie z rozbrajającą wręcz szczerością.

Mając tak wysokie odznaczenie państwowe, czuję się wręcz onieśmielony

Dla wzystkich śledzących tę dramatyczną sprawę polskiego dziennikarze z Białorusi równie poruszające są kulisy pierwszych chwil Poczobuta po ocaleniu. Jego żona, Oksana Poczobut, opublikowała w sieci ich wspólne zdjęcie z kliniki, pisząc prosto z serca: "Poranek w warszawskim Szpitalu. Najmilsze poranki z możliwych". Ten widok wywołał lawinę radości, a Swiatłana Cichanouska podsumowała to krótko i dobitnie:

Wspaniale jest ich znowu widzieć razem.

1860 dni w piekle Łukaszenki. Za co naprawdę cierpiał polski dziennikarz?

Zanim jednak doszło do łez wzruszenia w Warszawie, polski dziennikarz przeszedł przez prawdziwe piekło, które zgotował mu bezwzględny reżim Aleksandra Łukaszenki. Zatrzymany w marcu 2021 roku, szybko usłyszał sfingowane zarzuty o "rehabilitację n.zi.mu". Prawdziwym powodem było jednak jego niezależne dziennikarstwo i codzienne dbanie o to, by polska mniejszość na Białorusi nie straciła swojej tożsamości.

W lutym 2023 roku zapadł okrutny wyrok. Niezłomny więzień polityczny został skazany na osiem lat za kratami, a jego nowym domem stała się kolonia karna o zaostrzonym rygorze w Nowopołocku. To miejsce, którego nadrzędnym celem jest fizyczne i psychiczne zniszczenie osadzonego.

Dziennikarz był tam regularnie zamykany w mroźnym karcerze i celowo odcinany od jakiejkolwiek korespondencji z najbliższymi. Jego stan zdrowia drastycznie się pogorszył – Poczobut koszmarnie schudł, a także zmagał się z poważnymi problemami z sercem i żołądkiem. Mimo tego nieludzkiego okrucieństwa, wielokrotnie odmawiał podpisania prośby o ułaskawienie, udowadniając, że w walce o prawa człowieka nie zamierza iść na żadne kompromisy z dyktatorem.

prezydent.pl

"Bohaterowie są inni". Kogo Poczobut wskazał jako wzór?

Stojąc na Zamku Królewskim w Warszawie, pośród najwyższych władz państwowych, dziennikarz Andrzej Poczobut zdobył się na słowa, które długo zapadną w naszą pamięć. Zamiast opowiadać o własnym heroizmie i cierpieniu w białoruskich łagrach, całą swoją uwagę skierował na bohaterów z przeszłości.

Chodzi o to, że nie czuję się bohaterem. Dla mnie bohaterami tej historii są przede wszystkim żołnierze i dowódcy Armii Krajowej, osoby o których gloryfikację byłem oskarżony. Chodzi m.in. o majora Macieja Kalinkiewicza ps. Kotwicz, legendarnego cichociemnego majora Jana Piwnika ps. Ponury, Zygmunta Szendzielarza ps. Łupaszka, dowódców podziemia na terenie Grodzieńszczyzny — podporucznika Anatola Radziwonika ps. Olech, podporucznika Mieczysława Niedzińskiego. Na tym tle — ja jestem po prostu zwykłym człowiekiem

Dla niego to właśnie Armia Krajowa i jej legendarni żołnierze, którzy do samego końca walczyli o wolność, stanowią niedościgniony wzór. Zgromadzeni na sali słuchali w głębokiej, przerywanej łzami ciszy, jak ten niezwykle skromny człowiek definiuje samego siebie. Otrzymał za to zasłużone, długie owacje na stojąco.
Jak sam podsumował, on jest jedynie

Człowiekiem, który żyjąc w nieprzyzwoitych czasach, próbuje zachować się przyzwoicie. Tylko tyle i aż tyle

Stanisław i Wanda Poczobut w domu; ANdrzej poczobut na niebieskim tle glosznadniemna.pl; eppgroup.eu

CZYTAJ TAKŻE: Andrzej Poczobut wolny po 5 latach piekła. Ojciec dziennikarza przerywa milczenie i obiecuje jedno: "Ucałuję go w rękę"

Jak uwolniono Andrzeja Poczobuta? Kulisy wymiany więźniów 5 za 5

Koniec jego koszmaru nastąpił pod koniec kwietnia, kiedy to na mrocznej granicy rozegrała się wielka gra dyplomatyczna i wywiadowcza. W bezprecedensowej akcji doszło do operacji, jaką była wymiana więźniów Polska Białoruś. W te ekstremalnie napięte negocjacje zaangażowane były najtwardsze agencje świata, w tym amerykańskie CIA.

Stawka była astronomiczna, a naciski płynęły z samego szczytu władzy. Kulisy tych rozmów zdradził mediom specjalny wysłannik John Coale, jasno wskazując na potężne zaangażowanie światowych przywódców, w tym naciski prezydenta Donalda Trumpa:

Prezydent USA naciskał na mnie, bym go stamtąd wydostał. Trochę to trwało, ale w końcu się udało

Po wyjściu na wolność wycieńczony Poczobut od razu trafił do szpitala MSWiA w Warszawie. Choć jego organizm błaga o odpoczynek, niezłomny hart ducha pozostaje nietknięty. Zamiast układać sobie bezpieczne życie w Polsce, dziennikarz wywołał lawinę komentarzy swoimi zuchwałymi planami, które budzą ogromny strach o jego dalsze bezpieczeństwo.